{"id":12602,"date":"2021-02-18T14:03:00","date_gmt":"2021-02-18T14:03:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.msdconnect.be\/nl\/?p=12602"},"modified":"2025-01-08T12:33:31","modified_gmt":"2025-01-08T12:33:31","slug":"waarom-stoppen-met-accreditatie-willeke-dijkhoffz-en-frank-vermassen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.msdconnect.be\/nl\/2021\/02\/18\/waarom-stoppen-met-accreditatie-willeke-dijkhoffz-en-frank-vermassen\/","title":{"rendered":"Waarom stoppen met accreditatie? (Willeke Dijkhoffz en Frank Vermassen)"},"content":{"rendered":"\n
\"een<\/figure>\n\n\n\n

Op het virtuele congres \u2018kwaliteit blijft en leeft\u2019 van GZA-ZNA legden twee ziekenhuistenoren uit waarom ze recent kapten met de tot nu toe gangbare externe kwaliteitscontroles door respectievelijk JCI en Niaz (nu Qualicor). Waar willen Willeke Dijkhoffz (CEO GZA) en Frank Vermassen (hoofdarts UGent) dan naartoe?<\/strong><\/p>\n\n\n\n

 <\/strong>\"\" GZA<\/strong>
“Eerst en vooral hebben we met JCI ons ziekenhuis sterk gemaakt en bereikten we schitterende resultaten”, gaf Dijkhoffz aan. “Na de eerste audit kwamen wel signalen naar boven in verband met administratieve overlast en moeilijk eigen te maken normen. En ook de kosten van die controles waren niet min.” <\/p>\n\n\n\n

“Te midden van die evaluatie hoorde ik heel toevallig een pati\u00ebnt tegen een andere pati\u00ebnt zeggen: \u2018Ze hebben vandaag eigenlijk al tien keer mijn identiteit gecontroleerd, maar niemand vroeg me hoe ik me voel. Ik zie die verpleegkundigen zich natuurlijk ook wel rot rennen, ze hebben heel wat hooi op hun vork om daar nog tijd voor te maken.” 
Dat deed de CEO van GZA nadenken: er was toch wel nood aan zelfreflectie, een reset. De ultieme indicator van kwaliteit is de beleving van kwaliteit. Er was ook covid nodig om te beseffen dat er te weinig handen aan het ziekenhuisbed zijn. Ook daar begint kwaliteit en pati\u00ebntveiligheid.<\/p>\n\n\n\n

 “Er kwamen enkele basisvragen naar boven, onder meer over de krachtontwikkeling in de aanloop naar een concrete audit. Die korte – weliswaar noodzakelijke – auditcyclus van de eerste drie jaar zorgde voor een eerste \u2018mini-covidgolf avant-la-lettre\u2019. Gaf een tweede auditronde voldoende added value<\/em>? Het leidde tot een maturiteitsoefening. Na rijp beraad hakten we de knoop door.”<\/p>\n\n\n\n

Ziekenhuisbrede accreditering moest in evenwicht blijven met andere noden in een ziekenhuis zonder daarmee het kind met het badwater te willen weggooien. “De meerwaarde van ziekenhuisbrede accreditatie wordt niet in vraag gesteld, wel het onderbelichten van de outcome van de zorg, tekortkomingen aan de pati\u00ebntenbeleving en die van de medewerkers. Onderbelichting ook van de correlatie tussen bestaffing en veilige zorg en een aanzet tot administratieve overlast met een risico op een \u2018aanvinkcultuur\u2019.”
Dat terwijl andere doelen in de verdrukking kwamen zoals invoeren van een EPD, zorgherschikkingen, transmurale ge\u00efntegreerde zorg, ziekenhuisnetwerken, GDPR\u2026 dus tijd om op de resetknop te drukken.<\/p>\n\n\n\n

Borging behouden?<\/strong>
Een toehoorder wou dan wel eens weten hoe GZA de borging ziet zonder stok achter de deur. Dijkhoffz ging bij die omslag niet over \u00e9\u00e9n nacht ijs:   We behielden een heel belangrijke basisset waarop we nu al systematisch controles uitvoeren. “We legden ook een duidelijk transitieplan neer, afgetoetst met de medische raad en de raad van bestuur. Daarnaast hebben we een sterk governance<\/em>-model opgericht met participatie van het bestuur, de medische raad en de directie. We investeerden verder in decentrale kwaliteitsco\u00f6rdinatoren omdat we het belangrijk vonden dat die mee aan de rand van het pati\u00ebntenbed staan.”<\/p>\n\n\n\n

Ze legde ook uit dat een structurele aanpak van de beleving van de pati\u00ebnt meer duurzaamheid verkrijgt door de recente aanstelling van een patient experience manager. Het nieuwe kwaliteitsmodel is opgebouwd vanuit een procesmodel vanuit drie invalshoeken:<\/p>\n\n\n\n